ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

ΘΑΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΌΠΟΥΛΟΣ, «ΤΑ ΧΡΥΣΌΨΑΡΑ ΚΑΙ ΆΛΛΑ 49 ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΜΑΤΑ»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ, ΠΑΤΡΑ 2018

Ο τίτλος δεν είναι τυχαίος, ο συγγραφέας έχει μία ιδιαίτερη αντίληψη για καθημερινά πράγματα που απασχολούν ή που θα έπρεπε να απασχολούν τον καθένα από μας. Ο Θ. Αθανασόπουλος δίνει μία διαφορετική περιγραφή για μικρά ίσως πράγματα τα οποία παρατηρεί.

Είναι ένα μοντέρνο βιβλίο, με γρήγορο και απλό τρόπο γραφής, επίκαιρο. Το βιβλίο φιλοξενεί 50 διηγήματα τα οποία αγγίζουν ανθρώπινους προβληματισμούς και μάλιστα σε πολλαπλά επίπεδα. Η ρουτίνα του σύγχρονου ανθρώπου, η μονοτονία της ζωής με σκοπό την επιβίωση, η αδυναμία της υπέρβασης που θα ξεκλείδωνε την όποια ευτυχία ο καθένας επιθυμεί, η αρρωστημένη ανάγκη εξουσίας πάνω σε άλλους, αδύναμους ανθρώπους, όλα αυτά και άλλα πολλά, πρωταγωνιστούν στα 50 αυτά διηγήματα.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τον πρωταγωνιστή που είχε το χάρισμα ν’ ακούει τις συνομιλίες των ζώων και είχε ιδιαίτερη αδυναμία στη φιλοσοφία των χρυσόψαρων, τον Πεπέ που ήθελε να γίνει σαξοφωνίστας αλλά δεν είχε το ταλέντο (εδώ ίσως ο ίδιος ο συγγραφέας –ο Θ. Αθανασόπουλος είναι μουσικός, σαξοφωνίστας- αισθανόταν τύψεις που δεν είχε τολμήσει ποτέ να πει στον Πεπέ ότι δεν είχε καθόλου μουσικό αυτί, αλλά μπορώ να τον καταλάβω γιατί ο Πεπέ προσπαθούσε πάρα πολύ να μάθει και η προσπάθεια αυτή είναι το κέρδος και όχι κατ’ ανάγκη να επιτευχθεί ο τελικός σκοπός), το παλιό σπίτι που οδηγούσε στην παραλία της γοργόνας όπου τόσες ψυχές είχαν μυστηριωδώς χαθεί, ένα φέρετρο το οποίο τοποθετήθηκε στο σαλόνι για μια ώρα ανάγκη, ο αγιασμός οποίος θεράπευε τα πάντα ακόμα κι όταν δεν χρησιμοποιούσαν όντως αγιασμό αλλά χλωρίνη, ο Γιώργος στο μπαρ που πάλευε με τα σουβέρ, τα μαθήματα γιόγκα στα οποία είχε γραφτεί ο συγγραφέας με απώτερο σκοπό να γνωρίσει κάποια κοπέλα αλλά δεν απέδωσαν καρπούς (τουλάχιστον όμως έγινε πιο ευλύγιστος) και ο ενωμοτάρχης ο οποίος είχε περισσότερη εμπιστοσύνη στη στολή του παρά στην προσωπικότητα του.

Δεν είναι βέβαια μόνο αυτοί οι πρωταγωνιστές, είναι πολλοί άλλοι- άνθρωποι από την καθημερινότητα, άτομα με τα οποία συναναστρεφόμαστε συχνά κι όμως ο καθένας έχει να πει κάτι διαφορετικό ή κάτι ίδιο, με διαφορετικό όμως τρόπο· μοναδικό. Και ο Θ. Αθανασόπουλος αυτό καταφέρνει να κάνει, να μας ταξιδέψει πραγματοποιώντας διάφορους και διαφορετικούς σταθμούς. Είναι ένα μοντέρνο βιβλίο που θα βρει ανταπόκριση ακόμα και από άτομα που δεν είναι ιδιαίτερα θερμοί υποστηρικτές της λογοτεχνίας.

Καλοτάξιδο, Θάνο. Εύχομαι τα καλύτερα..!

©Μαριάννα Φλώρου, All rights reserved

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *