ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

ΚΆΡΜΑ: ΚΆΘΕ ΠΡΆΞΗ ΣΟΥ ΈΧΕΙ ΑΝΤΊΚΤΥΠΟ

ΦΑΚΕΛΟΣ: ΚΑΦΈΣ ΜΕ ΤΟΝ ΒΟΎΔΑ

ΚΆΡΜΑ: ΚΆΘΕ ΠΡΆΞΗ ΣΟΥ ΈΧΕΙ ΑΝΤΊΚΤΥΠΟ

Το κάρμα είναι ο φυσικός νόμος της ηθικής αιτιότητας ο οποίος λέει: Ό,τι σπείρεις, θα θερίσεις. Σε γενικές γραμμές, η θετική πράξη οδηγεί στη χαρά, ενώ η αρνητική στον πόνο. Όμως, όποιος έκανε κάτι κακό μια φορά θεωρείται κακός για πάντα; Όχι, σύμφωνα με τον Βούδα. Είμαστε προϊόντα του παρελθόντος μας – και των προηγούμενων ζωών μας-, ωστόσο το μέλλον δεν είναι προαποφασισμένο. Έχουμε την επιλογή – και την ευθύνη- να κάνουμε τη ζωή μας όπως τη θέλουμε.

[…] Η «καρμική δικαιοσύνη» συνεπάγεται την ύπαρξη μιας ανώτατης εξουσίας που κρίνει τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Ο Βούδας δεν το βλέπει έτσι. Το κάρμα είναι απλώς η παλική λέξη για τη «δράση». Είναι ο φυσικός νόμος αιτίας και αποτελέσματος όσον αφορά ζητήματα ηθικής. Τα αποτελέσματα της συμπεριφοράς μας εξαρτώνται από την πρόθεση που κρύβεται πίσω από αυτήν. Οι θετικές πράξεις κατά βάση οδηγούν σε επιθυμητά αποτελέσματα, ενώ οι αρνητικές πράξεις οδηγούν στον πόνο.

[…] Οι σκέψεις σας, τα λόγια σας και οι πράξεις σας φυτεύουν καρμικούς «σπόρους», ίχνη των ενεργειών σας. Υπό τις σωστές συνθήκες, αυτοί οι σπόροι «ωριμάζουν». Ανάλογα με την ισχύ των κινήτρων σας και των πράξεών σας, όπως επίσης και με άλλους παράγοντες, οι καρμικοί καρποί της συμπεριφοράς σας μπορεί να εμφανιστούν αμέσως ή αργότερα, ακόμα και σε μια μελλοντική ζωή. Πολλές είναι οι συνθήκες –εσωτερικές και εξωτερικές, περασμένες και τωρινές- που επηρεάζουν το κάρμα. Είναι ένα από τα «τέσσερα απρόβλεπτα στοιχεία» – θα ήταν μάταιο να κάνετε υποθέσεις για το πώς ακριβώς και πότε θα λειτουργήσει. Το σοφότερο απ’ όλα είναι να έχετε κατά νου ότι η συμπεριφορά σας έχει πάντα αντίκτυπο.

[…] Αν πληγώσετε κάποιον, δε θα πονέσει μόνο εκείνος αλλά κι εσείς. Ο βαθμός του πόνου θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, κάποιοι από τους οποίους είναι γνωστοί και κάποιοι άγνωστοι. Αν μεταφέρετε κάρμα, ακόμα και από προηγούμενη ζωή, επειδή πληγώσατε κάποιον με τα λεγόμενά σας, ίσως να υπάρξουν σοβαρές επιπτώσεις. Αν είστε όμως ένα ευγενές γενικά άτομο που μίλησε σκληρά χωρίς να έχει την πρόθεση, τότε η ειλικρινής απολογία και η μεταμέλεια ίσως να είναι αρκετές για να μειώσουν στο ελάχιστο τις συνέπειες ή και να τις εξαλείψουν.

[…] Η φαταλιστική οπτική του κάρμα είναι συνηθισμένη, αλλά παράλογη. Δεν καταφέρνει να λάβει υπόψη της την πραγματικότητα της αλλαγής. Η παροδικότητα είναι ένα από τα τρία σημάδια της ύπαρξης. Γεννιέστε με ή –για να είμαστε ακριβείς- εξαιτίας του κάρμα που δημιουργήθηκε στις προηγούμενες ζωές. Όμως με τις αποφάσεις που παίρνετε τώρα σχεδιάζετε το μέλλον σας. Μπορείτε να μετριάσετε τις επιπτώσεις από το κάρμα του παρελθόντος, όπως και να παράγετε θετικό κάρμα για το μέλλον.

[…] Οι εκούσιες πράξεις γεννούν το κάρμα και όχι οι φυσικές δυνάμεις, όπως ο άνεμος και τα κύματα. Ούτε οι σωματικές λειτουργίες, όπως η αναπνοή και ο ύπνος, ούτε μια ασύνειδη πράξη σας που μπορεί να αποδειχτεί επιβλαβής. Αν η εκούσια αφαίρεση μιας ζωής γεννά κακό κάρμα, δε συμβαίνει το ίδιο αν πατήσετε εν αγνοία σας ένα μυρμήγκι. Το κλειδί είναι η πρόθεση. Το κάρμα μας καλεί να αναλάβουμε την ευθύνη των πράξεών μας: «Είμαι κύριος, τέκνο και κληρονόμος των πράξεών μου, αυτές με ενώνουν με τον κόσμο και με ελέγχουν. Ό,τι κι αν κάνω, καλό ή κακό, αυτό θα έρθει και θα με βρει.»

-Πώς πρέπει να ζούμε, λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψη το κάρμα;

Δίνοντας μεγάλη προσοχή στην ποιότητα των σκέψεων, των λόγων, των πράξεων – και κυρίως των προθέσεών σας. Να σκέφτεστε αν οι πράξεις σας μπορούν να προκαλέσουν κακό. Το κάρμα δημιουργείται κατ’ αρχάς στο μυαλό. Το αρνητικό κάρμα γεννιέται από την απληστία, τον θυμό, την άγνοια – και τα ξαδέρφια τους, τη ζήλια και την αλαζονεία. Οι πράξεις που έχουν τις ρίζες τους σε αρετές όπως η γενναιοδωρία και η συμπόνια παράγουν θετικό κάρμα, κάνοντας τη ζωή πιο γαλήνια και χαρούμενη.

[…] Είναι πάρα πολλοί οι παράγοντες που δημιουργούν το κάρμα για να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε οριστικά συμπεράσματα. Από το να προσπαθείτε να καταλάβετε αν οι καταστάσεις που βιώνετε τώρα είναι αποτελέσματα του κάρμα που φέρετε από το παρελθόν, γιατί να μην επικεντρωθείτε στη δημιουργία μιας καλύτερης ζωής στο μέλλον;


Πηγή: Joan Duncan Oliver, «Καφές με τον Βούδα», Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2009

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *