ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΓΙΌΓΚΑ

[…] Το παιδί γνωρίζει ένα κόλπο και μπορεί να δημιουργήσει αναστάτωση. […] Κάθε στιγμή νιώθει βαθιά ότι το μόνο που χρειάζεται είναι εξουσία, όλο και περισσότερη εξουσία. Θα μορφωθεί, θα πάει στο σχολείο, θα μεγαλώσει, θα ερωτευτεί, ωστόσο πίσω απ’ όλα -τη μόρφωση, τον έρωτα, το παιχνίδι- θα ανακαλύπτει πώς να αποκτά μεγαλύτερη εξουσία. Μέσω της μόρφωσης, θα θελήσει να επιβληθεί, να γίνει ο πρώτος της τάξης ώστε να επιβληθεί, να μάθει πώς να κερδίζει περισσότερα χρήματα ώστε να επιβάλλεται, πώς να συνεχίζει να αυξάνει την επιρροή του στον τομέα της επιβολής. Σε όλη του τη ζωή θα επιδιώκει την εξουσία.

Πολλές ζωές απλώς χαραμίζονται. Ακόμη κι αν αποκτήσεις εξουσία, τι θα την κάνεις; Απλώς θα ικανοποιήσεις μια παιδιάστικη επιθυμία. Όταν λοιπόν, γίνεις Ναπολέων ή Χίτλερ, ξαφνικά θα συνειδητοποιήσεις ότι όλη σου η προσπάθεια ήταν μάταιη, περιττή. […]

Όταν όμως κάποιος γνωρίσει τον εαυτό του, γνωρίζει την πηγή της απόλυτης εξουσίας. Τότε η επιθυμία για εξουσία εξαφανίζεται, γιατί γνωρίζει ότι είσαι ήδη βασιλιάς- απλώς νόμιζες ότι είσαι ζητιάνος. Αγωνιζόσουν να γίνεις ένας ακόμα πιο μεγάλος φτωχός, ένας τρανότερος ζητιάνος, ενώ ήσουν ήδη βασιλιάς! Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι δεν σου λείπει τίποτα. Δεν είσαι ανήμπορος. Είσαι η πηγή κάθε ενέργειας, είσαι η πηγή της ίδιας της ζωής. Αυτή η παιδική αίσθηση της αδυναμίας δημιουργήθηκε από άλλους. […]

Οι γονείς σου σού δημιουργούν την αίσθηση ότι είσαι αδύναμος. Γιατί; Γιατί μόνο έτσι νιώθουν ισχυροί οι ίδιοι. Ίσως νομίζεις ότι αγαπάς πολύ τα παιδιά σου – ωστόσο δεν είναι διόλου έτσι. Αγαπάς της εξουσία και, όταν αποκτάς παιδιά, όταν γίνεσαι μητέρα ή πατέρας, γίνεσαι ισχυρός. Ακόμη και αν δεν σε ακούει κανείς άλλος, ακόμη και αν είσαι ένα τίποτε, τουλάχιστον μέσα στο σπιτικό σου είσαι ισχυρός. […]

Βασανίζουν τα παιδιά για το καλό τους. Τα «βοηθούν να μεγαλώσουν». Οι ψυχολόγοι λένε ότι πολλοί επιλέγουν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού μόνο και μόνο για να νιώσουν ισχυροί, γιατί με τριάντα παιδιά υπό την εξουσία σου είσαι βασιλιάς.[…]

Ο Πατάντζαλι προσπαθεί να σταματήσει τον βιολογικό υπολογιστή σου, ώστε να μην παρεμβαίνει. Αυτό είναι ο διαλογισμός. Ειναι το σβήσιμο του ηλεκτρονικού υπολογιστή σου για λίγες στιγμές, το πέρασμα σε μια κατάσταση σιωπής, χωρίς φλυαρία, ώστε να μπορέσεις να κοιτάξεις μέσα σου και να ακούσεις τη βαθυτερη φύση σου. […] Αυτός ο υπολογιστής λέει συνέχεια: » Κάνε αυτό… Κάνε εκείνο…» Διαρκώς σε χειραγωγεί: » Πρέπει να αποκτήσεις περισσότερη εξουσία, αλλιώς δεν είσαι τίποτε».

Αν κοιτάξεις μέσα σου, θα δεις πως δεν είναι ανάγκη να είσαι κανείς. Δεν χρειάζεται να είσαι «κάποιος». Είσαι αποδεχτός, έτσι όπως είσαι.

Osho,  «Ο δρόμος της Γιόγκα», Εκδόσεις Εσοπτρον, Αθήνα 2006

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *