ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

ΧουΖουρέΜαΤα

Αυτές οι Κυριακές, με απουσίες ανθρώπων που σου λείπουν όντως, που θα ‘θελες να τους δεις, να τους αγκαλιάσεις, να μην είναι μόνο η φωνή στην άλλη γραμμή, να ‘ναι η μυρωδιά τους κοντά σου και σου λείπουν τόσο, που αφήνουν ένα κενό στο στήθος σου κι είναι συνάμα βαρύ { πώς γίνεται ένα κενό στο στήθος να ‘χει τόσο βάρος}.

Αυτές οι Κυριακές που σε τρομάζουν {γιατί σε τρομάζουν} σαν προάγγελοι συνθηκών που θα ‘ρθουν στο μέλλον, σαν προετοιμασία για το τι σε περιμένει, απουσίες και απουσίες και απουσίες κι αποστάσεις αγεφύρωτες, μέχρι να γίνει πραγματικότητα πως μάτια που δεν βλέπονται σίγουρα λησμονιούνται {αλλά εσύ ξέρεις, πως η μυρωδιά και η γεύση και η ματιά η σκούρα αποκλείεται να λησμονηθούν γιατί έχουν ήδη χαρακτεί μέσα σου μια για πάντα} κι ας είναι το για πάντα έκφραση επικίνδυνη.

 

 

 

 

 

 

 

 

©Μαριάννα Φλώρου, All rights reserved

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *