Ομολογώ ότι σπάνια διαβάζω βιβλία της κατηγορίας «αυτοβοήθειας», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχω διαβάσει αρκετά από αυτά στη ζωή μου. Μπορεί στη δεκαετία

Ομολογώ ότι η γραφή του Γιώργου Μιχαηλίδη με γοητεύει. Τον γνώρισα από το βιβλίο του «Τα Φονικά» κι έμελλε να τον ξαναβρώ, μετά από πολλά

Το «Τάλγκο» είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, δίνοντας μια αμεσότητα στην ιστορία. Λες και δεν αρκεί ο Έρωτας που ’χει ποτίσει κάθε σελίδα αυτού του

Το «Σοφό Παιδί» γράφτηκε το 1989, όταν ο συγγραφέας ήταν μόλις 23 χρονών. Η θεματολογία του βιβλίου, οι εικόνες που περιγράφονται είναι ουσιαστικά η ιστορία

Το  «Τζιρασόλι της Μαρίας», όπως το αποκαλούμε στις λογοτεχνικές παρέες, έχει συντροφεύσει τις καλοκαιρινές μου μέρες. Τρυφερό, γρήγορο, αγαπησιάρικο και ταξιδεμένο -ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες

Αφηγητής είναι ο διάσημος καλλιτέχνης ζωγράφος Μασούτζι Όνο. Πλέον είναι σε σύνταξη και ζει ήρεμα στο σπίτι του φροντίζοντας τα φυτά του. Χαίρεται τις επισκέψεις